الشيخ محمد البهاري الهمداني
121
تذكرة المتقين ( فارسى )
دستور العمل ماها مرغ و فسنجان خوردن است ، اگر احيانا برخوردى انت عالم غير معلّم « * » مضافا اينكه در اين چند روزه هرچه خواستم دو كلمه قربة الى اللّه مصدّع « * » شوم هواى نفس مانع آمد ، اگرچه اشكال باز باقيست ، ليكن جواب زمين نماند ، دو كلمه مىنويسم على اللّه ( از آن گناه كه نفعى رسد به غير هم خوب نيست ) و آن دو كلمه اينست كه اگر با مجاهده نفس در مقام عمل راه مىروى هنيئا لك « * » و اگر خدا نكرده نكبت چاك گريبان را گرفته ، در عمل تكاسل ورزيدى و نتوانستى به عمل پيش به روى ، لااقل گدائى را از دست مده به تضرع و زارى بكوش در خلوات به دروغى بچسب تا راست شود ، چه اينكه گدا مجانى طلبست ، اگر جدى داشته باشد ، مقصودش حاصلست ، اگر در جواب بفرمايند مثل تو بندهء مفلسى را لازم نداريم بنحو تذلل عرض كن گداى رهنشين سلاطين در عداد بندگان او نخواهد بود ، و اگر بفرمايند ، نافرمانى مىكنى ، به طريق خوشى عرض كن هركس شأنى دارد ، اگر فرمودند قهّاريت من پس در كجا ظاهر خواهد شد ، به شيرينى عرض كن : در آنجا كه با سلطنت جناب اقدست معارضه نمايد ، اگر فرمودند بيرونش كنيد ، بالتماس
--> ( * ) انت عالم غير معلم : تو دانائى بدون آموزش هستى . ( * ) مصدع : وقتگير . ( * ) هنيئا لك : گواراى تو باد .